چقدر بازی را جدی گرفته اند! پایگاه خبری پلاک: توی عوام مرسوم است که بالا شهر جای آدمهای پولدار و با کلاس و باخانه های آنچنانی است.برخی عوام معتقدند که حتی آدمهای بالاشهر با آدم های پایین شهر فرق دارند! اما توی همین بالاشهر، یه جایی است که بسیار ساده و دلنشینه! آدم هاش هم با آدم های بالاشهر و حتی با آدمهای پایین شهر خیلی فرق دارند! توی این بالای بالاشهر یه صفایی هست که توی کل شهر وجود نداره!ساکنان این بالا ، همه شهر را می بینند. آدمهای شهر از بالاشهر چقدر کوچیک دیده می شوند! اینجا بالای بالاشهر تهرانه!اینجا یه خانه ای است که نه سنگ عیانی داره و نه درب ریموتی! اینجا برج سر به فلک کشیده هم نیست! یه خانه ساده در دل کوه! این خانه 5 صاحب داره؛ 5 مردی که خانه شون پر از نوره! توی شهر-بالا و پایینش ف

وقتی خدا را با قلب و روح درک کنید دیگر همه چیز خدایی می شود. دیگر عمل و کلام خدایی می گردد. منیت و خود بینی جایی ندارد، تظاهر بار و بندیلش را می بندد، دیگر به دنبال اسم و رسم نیست، چرا که همه را از آن خدا می داند، چنین شخصی را عارف گویند! عارف قصه ما، هم در شناسنامه عارف بود و هم در عمل اثبات کرد که عارفی حقیقی است که درس عرفان را در شام در تل جبین و نبل و الزهرا و البوکمال و در خاندانی دلاور خیز آموخت! عارف قصه ما، عرفان را نه در کنج خانقاه و نه در کنج پستوها دنبال می کرد! او عرفان را در جهاد آموخت، در خاندانی زحمت کش و مظلوم و بی ادعا و قهرمان پرور و شهید پرور زیست و مراحل را طی کرد؛ او خدا را در دیار شام به عینه دید و درک کرد! او در لبیک به امام و ولی اسیر پرچم های و شعارها و عرفانهای در